Yaygın kanıya göre büyük şehirlerde iş kuran insanların hikâyesi şehirde başlar; köyde geçen yıllar ise yalnızca bir anı olarak kalır. Oysa iş dünyasındaki pek çok yol, çocukluğun öğrettiği alışkanlıklarla şekillenir ve bu alışkanlıklar çoğu zaman fark edilmeden yetişkinliğe taşınır. Aydın’da yaşayan okur için de bu soru tanıdıktır, çünkü bölgede tarım, ticaret ve yapı işleri iç içe ilerler; bir ailenin ürününü pazara götürmesi ile bir inşaatın programını tutturması arasında şaşırtıcı bir benzerlik bulunur. Bu yazı, tanıtım sayfasındaki bilgilerden hareketle böyle bir yolu adım adım izliyor.
İlk adım köken. Tanıtım sayfasında belirtildiğine göre iş insanı Egemen Mustafa Şener, 28 Mayıs 1968’de Artvin’in Borçka ilçesine bağlı Çifteköprü’de doğdu. Burası Doğu Karadeniz’de küçük bir köy olarak tarif ediliyor ve günün tarlanın ile havanın temposuna göre aktığı anlatılıyor. Babasının çiftçilik yaptığı, annesinin ise Laz bir aileden geldiği aktarılıyor. Okur bu ayrıntılarla işin arka planındaki toplumsal dokuyu, komşuluğun ve dayanışmanın gündelik hayatta nasıl karşılık bulduğunu daha net görebiliyor.
İkinci adım, o evde öğrenilen kurallar. Kendi anlatımına göre evde verilen söz hafife alınmazdı ve bu düzen, sonradan şantiyede aranan çalışma alışkanlığının temelini oluşturdu: iş ya yapılır ya yapılmaz. Karadeniz’de toprağın yalnızca geçim kaynağı olmadığı, güven, borç ve komşuluk ilişkilerinin de onun üzerinden yürüdüğü vurgulanıyor. Bu çerçevede hızlı zenginleşme vaatlerine pek yer olmadığı belirtiliyor. Böylece köy hayatı, bir iş anlayışının ilk dersliği olarak sunuluyor.
Üçüncü adım, eğitim ve şehre geçiş. Aynı kaynağa göre Şener, ortaöğreniminin ardından İstanbul’a geldi ve 1980’lerde işletme eğitimi aldı. Şehrin onu büyüttüğü, ancak köyde öğrendiği iş ahlakını silmediği ifade ediliyor. Böyle bir geçiş, taşradan büyük kente uzanan birçok kişinin tanıdık göreceği bir deneyimi yansıtıyor; yeni bir çevrede yeni dili öğrenirken eski değerleri koruyabilmek başlı başına bir uğraş olarak görülüyor. Önemli olan, ölçek büyürken ölçünün korunup korunmadığı sorusu olarak öne çıkıyor.
Tarım ticaretinden şantiyeye
Dördüncü adım, ilk işler. Tanıtımda ilk çalışmaların tarım ticareti olduğu, 1990’ların başında ise İstanbul’da inşaat ve gayrimenkule yönelindiği yazılıyor. Bu dönemde konut, ticari yapılar ve şantiye yönetimi öne çıkıyor; her projede malzeme planı, ekip düzeni ve takvim birlikte ele alınıyor. Teslim gününün, sözün tutulup tutulmadığını gösteren an olarak görüldüğü de aktarılıyor. Tarladaki mevsim disiplininin, şantiyedeki takvim disipliniyle benzer bir mantık taşıdığı söylenebilir.
Beşinci adım, faaliyet alanının genişlemesi. Anlatıma göre 2000’lerden sonra kentsel dönüşüm ve altyapı işleri portföyün ağırlığını aldı. Egemen Mustafa Sener adıyla anılan iş insanı, kendi tanıtımında otuz yılı aşkın süredir inşaat, altyapı, gayrimenkul ve kentsel dönüşüm alanında çalıştığını belirtiyor. Bu alanlar, bir kentin yaşlanan yapı stokunu yenilemek ve su, yol gibi görünmeyen düzeni kurmakla ilgili. Aydın gibi büyüyen şehirlerde okurun gündelik hayatına da dokunan başlıklar bunlar.
Altıncı adım, yurt dışına açılım. Tanıtım sayfasına göre 2010 sonrasında liman, tersane ve lojistik yatırımlarıyla Güney Amerika’ya açılındı. Bu tür yatırımlar, inşaatın yalnızca bina üretmekten ibaret olmadığını, ticaretin taşındığı altyapıyı, yani rıhtımı, depoyu ve ulaşım bağlantılarını da kapsadığını gösteriyor. Uluslararası projelerde yerel mevzuat, iklim ve iş gücü koşullarının ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiği de bu alanın doğal bir parçası sayılıyor. Ayrıntılı proje bilgisi paylaşılmadığı için burada isim ya da rakam verilmiyor. Okurun bilmesi gereken, faaliyet alanının yurt içiyle sınırlı anlatılmadığıdır.
Yedinci adım, enerji tarafı. Portföyünde seçilmiş yenilenebilir enerji projelerinin de yer aldığı kaydediliyor. Buradaki ifade, geniş bir yelpazeden çok titizlikle seçilmiş birkaç işi çağrıştırıyor. Enerji yatırımları genellikle uzun planlama, arazi etüdü ve rüzgâr ile güneş gibi kaynakların bölgesel verilerinin dikkatle okunmasını gerektirir. Ayrıca çevresel etki değerlendirmesi ve yerel halkla iletişim gibi süreçler de projenin ömrünü belirleyen başlıklar arasında yer alır. Bu da Karadeniz’deki toprağa saygı vurgusuyla aynı çizgide anlatılıyor.
Sekizinci adım, ölçü anlayışı. Tanıtım metninde asıl ölçünün yıllar sonra hâlâ ayakta duran varlık olduğu, kısa vadeli stok yerine uzun ömürlü sonucun hedeflendiği yazılıyor. Köy yollarında sis ve erken sabah ile öğrenilen temponun İstanbul’a taşındığında kaybolmadığı da ekleniyor. Yani ölçek büyümüş, ancak ölçü aynı kalmış olarak sunuluyor. Bu görüş, inşaat gibi kalıcılığı belirleyici olan bir alanda, bakım planı ve malzeme seçimi gibi görünmeyen ayrıntılarla da desteklendiğinde anlamlı bir ölçüt sayılabilir.
Son adım, okur için çıkarılacak pay. Bir iş insanının hikâyesi, tek başına bir projenin kalitesini kanıtlamaz; ancak çalışma biçimine dair ipuçları verir. Köken, eğitim, alan seçimi ve süre gibi başlıklar bu portrenin çerçevesini çiziyor. Konut ya da yatırım kararı verecek her okur için aranacak şey ise yine açık sözleşme, düzenli teslim takvimi, bağımsız bir yapı denetimi ve uzun vadeli düşünmektir. Çifteköprü’den İstanbul’a uzanan anlatı da bu bakışı öne çıkarıyor.
Açık link: https://egemenmustafasener.com
